12,17.12.59 บ่น มหาลัย อาชีพ

posted on 11 Dec 2016 17:25 by luji directory Diary

//จาก Facebook เหมือนเดิม

12.12.59

บ่น เรื่อยเปื่อย สับสน ไม่เรียง order
.
เกลียดเวลาที่ต้องทำงานใหญ่ๆ เช่น project จบ ฯลฯ
(แต่เรายังไม่ถึงนะ ยกตัวอย่างเฉยๆ)
ตามหลอกหลอน ตั้งแต่เรียนสถาปัตละ
เราตระหนักว่า เราอ่อนด้อย
งานอะไรที่ใหญ่ ทุกชิ้น ล้วนเกินตัวเราทั้งนั้น
ไอพวกงานแนวๆนี้ มันใช้ความรู้เยอะ ลู่เข้า infinite
เทียบกับเวลาที่มี
ไม่สามารถทำได้ดี ในเทอม การเรียนปริญญา
แต่ต้องทำให้เสร็จในเทอม
แต่เด็กทุกคน ก็จบกันมาหลายคนแล้วนะ เขาก็ทำกันได้
แต่เราไม่ชอบอะ เรากากมั้ง
.
เราไม่ชอบทำ สิ่งที่เราทำไม่ได้ สินะ.. ก็ make sense ?
เหมือนเด็กทั่วไป ที่ไม่ชอบเรียนคณิต อังกฤษ
คือ..
เราไม่ชอบทำอะไรที่เกินตัวว่ะ loser
ไม่ชอบทำงานใหญ่
จะทำอะไร เราต้องค่อยๆขยับ ไปทีละนิด
ประมาณว่า ฉันเรียน A ฉันทำ A ได้ละ
โอเคฉันเอา A มาเรียน B ฉันทำ B ได้ละ ไปต่อเรื่อยๆ
ถ้าให้ทำงาน Z ที่ใช้ A B C D E
รู้สึกว่ามัน overwhelming
รู้สึกไม่สบายใจ รู้สึกแย่
แต่การศึกษา มันเป็นแบบนี้
และเราต้องผ่านระบบการศึกษา สังคมมันบังคับ
.
ก็เขาให้งาน Z นายก็ทำ A B C ไปเอง ไม่ได้หรอ
ไม่ได้
เพราะเวลามีจำกัด
คิดเอาเองว่า คนอื่นๆ ที่ประสบความสำเร็จในการศึกษา
ก็คงจะเพราะ ขยันมากๆ ทำงานเยอะๆมาก
ไม่ก็ ทำให้มันผ่านๆไป
.
ชีวิตไม่มีทางเลือกเลย ต้องทำอยู่ดี
แต่ไม่รู้จะทำสำเร็จไหม
ยากด้วย ไม่ชอบด้วย ไม่อยากทำด้วย
แต่ก็ตามที่บอกตัวเองไว้
เราต้องพยายามมีความสุข ในกรอบให้ได้
ต้องทำแบบเดิม แล้วเป็นทุกข์
กับ ต้องทำแบบเดิม แล้วเป็นสุข
logic เป็นสุข ก็ต้องดีกว่าอยู่แล้ว แต่ไม่รู้จะทำได้ไหม
.
ก็มัวแต่โทษสังคม โทษคนอื่น
แต่ถ้าเป็นความผิดของเราเอง ที่นิสัยแย่ ไม่ลื่นไหลไปตามสังคม
จะให้เราแก้ยังไง
ซับซ้อน ก็ซ้ำๆเดิมปะ
เราไม่รู้จะทำงานอะไร ก็เลยไม่ได้อยากเรียนอะไร
แต่ต้องเรียนแล้ว เวลามันบังคับ
บริบทบางประเทศ อาจไม่ได้เป็นแบบนี้
แต่ไทยมันเป็นแบบนี้
.
ก็เป็นความผิดของเราเองมั้ง ที่เป็นคนขี้เกียจ
ไม่ชอบทำงานอะไรสักที
ขี้เกียจ ถึงขนาดขี้เกียจหาละ ว่าชอบทำงานอะไร
พอแล้ว
ตามที่เคยบอกว่า ปัจจุบันคือ เรียนให้จบๆไป
แล้วค่อยไปทำงานอะไร มั่วๆไป
จะมาหาตอนนี้ ก็ไม่ทันแล้ว เหนื่อย
แต่ก็ย้อนแย้ง
มันไม่ได้อยากเรียนอีก โวะ
.
สรุป ก็บ่นอะ
ชีวิตเราไม่มีทางเลือก
ต้องทำเดิมๆ เรื่อยๆอยู่ดี
แต่มันรู้สึกไม่ดีไง เลยบ่น เข้าใจปะ
ถ้าต้องทำเดิมๆ แล้วมีความสุข ก็ไม่บ่น
.
ชีวิตเราแม่งกากชิบหาย ไร้ความหมาย ไร้เป้าหมาย
ซ้ำอีกละ บ่นหลายทีแล้ว
ทุกวันนี้ คือทำสิ่งที่ต้องทำในกรอบ ให้มันผ่านๆไป
แบบ.. แย่อะ
คนเรา เกิดมา ได้แค่นี้หรอ
อืม
life sucks
แล้วแต่ดวงมั้ง
คนดวงดี ก็ชีวิตดี
.
พิมพ์เท่านี้ก่อนละกัน
เมื่อกี้ ทำงานไปนิดนึง แล้วรู้สึกไม่ดี ไม่ชอบ เลยมาบ่น
บ่นเสร็จ ก็ต้องไปทำต่ออีก
.
ไม่เคยคิดนะ ว่าต้องมีชีวิตเพื่อคนอื่น
เอาตัวเอง ก็ไม่รอดละ
ตัวเองยังไม่มีความสุขเลย
รู้สึกว่า ชีวิตตัวเองต้องดีก่อน ถึงไปช่วยคนอื่น
ต้องมีตังก่อน ถึงแบ่งตังไปให้คนอื่นได้
จะให้กินมาม่า แล้วช่วยคนอื่น แบบเท่ๆในโฆษณา ไม่เอานะ
เห็นแก่ตัว
.
เดี๋ยวอนาคต ก็มีปัญหาอีก ตอนทำ project จบ
เพราะ ไม่ได้อยากทำอะไร
แค่คิดว่าจะทำอะไร ก็คิดไม่ได้ละ
นี่ต้องมาดิ้นรน หาความรู้(ที่ไม่ได้อยากรู้)เพิ่ม ไปทำอีก
ต้องทำเอกสารอีก
โคตรยุ่งยาก
.
ถ้าทำตามหัวใจ ไม่สนโลก ก็คงลาออกละ
ลาออกแม่ง แบบไม่มีเงิน ไม่รู้จะทำงานอะไร หางานไม่ได้อะ
แต่ยังมีเหตุผลค้ำอยู่
ว่า ต้องเรียนให้จบ ให้มันมีปริญญา ไปสมัครงานกิ๊กก๊อก
ก็ยังดีกว่า ไม่มีปริญญา เลย (มั้ง)
ก็เลยต้องฝืนความรู้สึกตัวเองไปเรื่อยๆ
จนกว่าจะเรียนจบได้ นั่นแหละ
เราตัดสินใจผิดหรือเปล่าวะ เราโง่หรือเปล่า
หรือถูกแล้ว
สังคม คงบอกว่าถูกแล้ว
เห็นเขาชอบพูดกันว่า ไทยบ้าปริญญา
การเรียนปริญญา โดยที่ไม่อยากเรียน
จะทำให้ชีวิตเราประสบความสำเร็จ มีความสุขในอนาคต หรือ
การไม่เรียนปริญญา
ชีวิตจะประสบความสำเร็จ มีเงิน มีแฟน มีความสุข ได้หรือไม่
หลายคนก็ทำได้นะ
แต่ ในหลายส่วนของเรา ที่ขัดแย้งกันเอง
ตอนนี้ มันตัดสินใจออกมาแบบนี้
ต้องรู้สึกแย่ แล้วเรียนให้จบ
แต่ต้องพยายามรู้สึกดีเข้าไว้
การมีปริญญา ไม่ได้การันตีว่า ชีวิตจะดี
แต่คิดว่าต้องมีปริญญา อาจจะเพราะ โดนสังคมล้างสมองมา
อาจจะเพราะ ไม่ได้อยากทำ ไม่กล้าเสี่ยง ทำธุรกิจ
ฯลฯ
ถึงเรียนจบ ถ้าต้องไปทำงานมนุษย์เงินเดือนอีก
เดี๋ยวแม่ง ก็บ่นอีก
ว่า ไม่ได้อยากทำงาน แต่ต้องทำ ให้ได้เงินมา
ตัวงานก็ไม่อยากทำละ แต่นี่ มีกฎบ้าบอ สังคมที่ทำงาน บลาๆอีก
จะทำ freelance ก็ไม่รู้จะทำห่าอะไร
ไม่ได้อยากทำอะไร ไม่มีความรู้สะสม กาก
สรุป ชีวิตมีอะไรบ้าง
life sucks ชิบหาย
.
เคยคิดว่า น่าลองทำ youtuber ดู (ไอ้นี่ไม่เคยเล่า)
เราชอบเล่นเกมไง
ก็เล่นเกม ตัดต่อวีดีโอ live stream บลาๆไป เห็นคนทำกันเยอะ
น่าทำบ้าง
แต่เรารู้ว่า เราจะล้มเหลวอยู่ละ แต่ก็ยังอยากลองทำดู
จะได้ไม่เสียชาติเกิด
เพราะ เราเป็นคนน่าเบื่อไง ไม่ตลก ไม่ entertain
แนวเกมที่เล่น ก็ indy ไม่เล่นเกมกระแสอีก
eng ก็ดีไม่พอ
ทุกวันนี้ ตอนเล่นเกม ก็ยังต้องเปิดดิคอยู่เรื่อยๆ
.
งาน youtuber แม่ง ไม่ต้องใช้ปริญญานะ
แต่ตามที่บอก
ส่วนหนึ่งในร่างกายเราบอกว่า เราต้องเรียนปริญญาให้จบ
คิดว่า youtuber แม่ง เฟลละ
ก็ใช้ปริญญา สมัครงานกิ๊กก๊อก เลี้ยงชีพ
life sucks ไปตลอดชีวิต
เรียนปริญญาเป็น backup จากความตั้งใจแรก
ถ้าไม่มีปริญญา งานมันก็จะห่วยกว่า ถูกปะ
ถ้ามีปริญญา โอกาสเลือกงาน ก็มากกว่า
.
สรุปอีกที
ไม่รู้ตัดสินใจดีไหม
แต่รู้สึกว่า มันต้องทำแบบนั้น ไม่มีทางเลือก
ต้องทำเดิมๆอยู่ดี
ต้องทำเดิมๆ แต่รู้สึกไม่ดี ก็เลยมาบ่น
จบ
บ่นเสร็จ ก็ต้องกลับไปทำงานต่อ
ไม่ใช่ว่าบ่นแล้ว จะไม่ต้องทำงาน
แต่อยากบ่น
.
ชีวิตห่าอะไร
ไม่นิสัยดีพอ จะทำเพื่อคนอื่น
จะเย็ดปั๊มลูก ก็ไม่อยากทำ ไม่อยากมีลูก ไม่อยากสืบพันธุ์
เดี๋ยวลูกโตมา มันจะบ่นเหมือนพ่ออีก ว่า life sucks
ทำงานก็ไม่มีความสุข ชีวิตเองก็ไม่ดี
ชีวิตนี้ มีไปทำไม
จะตาย ก็กลัวตายอีก ไม่อยากตาย
ห่า
ไร้สาระชิบหาย
.
จริงๆ เคยคุยกับพ่อแม่ดูหลายทีละ
เรารู้สึกแย่ เราก็อยากออกจากจุดๆนี้ใช่ปะ
ก็ถามพ่อแม่ว่า ไม่เรียนได้ไหม
วันนี้ก็ถามอีก
แน่นอนว่า ใครๆก็ expect ได้ว่า
คำตอบจะเป็นยังไง ในบริบทสังคมไทย
พ่อแม่บอกว่า ยังไงเราก็ต้องเรียนให้จบอยู่ดี
เหตุผลประกอบ ไม่ค่อยดี ตามบริบทสังคมไทย
ที่ต้องทำ เพราะต้องทำ ประมาณนั้น
คนเราเกิดมา ต้องรู้หน้าที่ รับผิดชอบ ช่วยเหลือสังคม เป็นฮีโร่
ความสุขไม่ใช่ปัจจัยที่จะเอามาคิด
พ่อแม่ขยันทำงานหาเงิน บลาๆ
.
ถ้ามองในบริบทโลกสวย
เราก็แค่คนขี้เกียจ อยากมีความสุขไปวันๆ
เพราะเราไม่มีเป้าหมาย ไม่ได้อยากทำอะไร
แต่ไม่สามารถฆ่าตัวตายได้
มีชีวิตอยู่ ไม่มีเป้าหมาย แล้วมีความสุข
ก็ต้องดีกว่า
มีชีวิตอยู่ ไม่มีเป้าหมาย แล้วมีความทุกข์
อยู่แล้ว
.
ชีวิตเราเกิดมาแม่ง โคตรอยู่ในกรอบ ไม่มีทางเลือก
เกิดมา ก็มีภาระผูกมาตั้งแต่เกิดละ ต้องนั่น ต้องนู่น ต้องนี่
ถ้าเลือกได้ คงไม่เกิดมามีชีวิต
เกลียดการมีชีวิต
.
ถึงเรารู้ว่า ผู้ปกครอง หวังอะไร
แต่เราก็ยังถามบ่อยๆอยู่ดี เผื่อเปลี่ยนใจ แต่ก็ไม่เปลี่ยนใจสักที
ยังคงรู้สึกแย่ กับคำตอบของผู้ปกครองทุกครั้ง แต่ก็ยังถามอยู่
.
สรุป ปัจจุบันนี้ เราก็ต้องฝืนเรียนต่อไปเรื่อยๆ จนจบปริญญา อยู่ดี
แล้วเราจะไม่ทำงานตามปริญญานะ ไม่ชอบ
ไร้สาระชิบหาย

17.12.59

บ่น
ยังคงรู้สึกแย่ กับการต้องเรียนมหาวิทยาลัย
มีหลายแง่มุมที่เราไม่ชอบ
และมันยังคงอยู่แบบนั้น ไม่เปลี่ยนแปลง
แบบ นี่เรียนเปลี่ยนวิชา เปลี่ยนอาจารย์ ทุกเทอมเลยนะ
แต่มันก็เฟลได้ทุกเทอมอะ ไม่ดีขึ้นสักที
เปลี่ยนมาเจอกับความเฟล ในรูปแบบใหม่
ไม่ใช่เปลี่ยนจากสิ่งที่แย่ มาเป็นสิ่งที่ดี
.
มหาลัยไทย ก็คือมหาลัยไทย
ที่ผ่านมาไม่นาน อ่านจากเพจดราม่า
เห็นมีกรณีอาจารย์ อังกฤษ powerpoint ไรสักอย่างนั่น
คือ เราเรียนมาหลายที่
จะบอกว่า เรียนที่ไหน มันก็มีอะไรห่วยๆแบบนั้นหมด
เลี่ยงไม่ได้ ห่วยไปคนละแบบ คนละเรื่อง
.
เราก็ไม่ได้บอกว่าเราดีนะ เราห่วย
แต่อุปมายอดฮิตคือ ไม่ต้องทำอาหารเป็น แต่ก็กินเป็น
รู้ว่าอาหารอร่อยไหม
ไม่ต้องเทพ ก็พิจารณาได้ว่า มหาลัย ดีไหม
.
ไม่สามารถหนีไปไหนได้
ลาออกไม่ได้ (หรือได้? แต่ทำไม่ได้?)
อยากออกจากมหาลัยเหลือเกิน
ออกไป ทำงานก็อาจจะเจอเรื่องแย่ๆเหมือนเดิม
เพราะ life sucks และ เรา suck at life
แต่ก็เป็นอนาคต
หนีจากปัจจุบันที่แย่ก่อน อนาคตจะดี แย่ ค่อยว่ากัน
.
ถ้าสังคมไทย ไม่บ้าปริญญา เราคงมีความสุขมากกว่านี้

please ให้ฉันออกไปทีเถอะ..
พูดไปก็เท่านั้น ก็ต้องอยู่ที่เดิมอยู่ดี

fuck the world

มีคนเคยบอกเราว่า สิ่งที่แก้ไขไม่ได้ ไม่ใช่ปัญหา
อืม...
ก็ทำอะไรไม่ได้
ต้องมีชีวิตต่อไป ลากๆ ให้เวลาผ่าน อายุเพิ่มไปเรื่อยๆ

บ่นอีก
เดิมๆ ก็คุยกับพ่อแม่อีก
ถามคำถามเดิมๆ ที่เราเองก็ลืมไปแล้ว
ทำไม พ่อแม่ ต้องบังคับให้เราต้องเรียนปริญญา
ตอบ..
ขายหน้าเพื่อน
(ลูกเพื่อน จบจุฬา วิศวะ จบหมอ บลาๆๆๆ)
คิดในใจว่า "ควยเหอะ"
life sucks
เป็นอะไรที่เหี้ยมาก ทำไมสังคมมันถึงเป็นแบบนี้วะ
.
เอาจริงๆ ถ้าเราไม่จบปริญญา
งานที่มีให้เลือกทำ มันก็จะน้อยลง มั้ง
แต่แบบ ไม่อยากเรียนว่ะ
ถ้าทำตามอารมณ์แม่ง ก็ไม่แคร์ละ ชีวิตเหี้ยไรเนี่ย
ไม่เรียนแม่ง จะไม่มีงานทำ ก็ช่างมันดิ บลาๆ
ชีวิตคืออะไร
เราเกิดมาเพื่อให้มีเงินให้อยู่ไปวันๆแค่นั้นเอง
จำเป็นต้อง ทำสิ่งที่ไม่อยากทำ ให้มีเงิน หาของกิน จบ วน แค่นั้น
life sucks
เคยบ่นไปแล้วว่า
อาจจะเป็น natural selection ก็ได้
เราคือคนที่ถูกคัดออกไง แต่ยังไม่ตาย แค่นั้นเอง


ลูกน้องพ่อมาอ่านเฟส เห็นว่าลูกมีปัญหา
มาด่าพ่อ บอกกลับไปสอนลูกก่อน ค่อยมาสอนลูกน้อง บลาๆ
ทำไมเด็กคนอื่นถึงมีความรับผิดชอบ
เร่งรีบ เรียนให้จบ ทำงาน หาเงิน เลี้ยงดูพ่อแม่
คนเราต้องรับผิดชอบ เลี้ยงตัวเอง ฮีโร่ ช่วยเหลือสังคม
เธอจะเอาแต่ความสุขไม่ได้นะ
ชีวิตมนุษย์ต้องมีความทุกข์ ถ้าจะมีชีวิตอยู่ก็ต้องเป็นทุกข์
รับผิดชอบ ทำงาน ทำงาน ทำงาน ทำงาน
.
มันใช่หรอวะ
ชีวิตเราเกิดมา ได้แค่นี้จริงๆหรอวะ
ถ้าเกิดมาแล้วภาระขนาดนี้นะ
ถ้ามี GUI ให้เลือกก่อนเกิด คงกด no ไปแล้ว
อะไรวะ
ชีวิตคือความทุกข์ ชีวิตคือภาระ หรอวะ
.
เราเกิดมา โดนมอบงานให้ตั้งแต่เกิด ต้องหาเงิน
หาเงินให้ตัวเอง ให้พ่อแม่
จากนั้นก็ไปเย็ดสาว แต่งงาน มีลูก
หาเงินให้ภรรยา และลูก
ลูกก็ได้รับภารกิจเดียวกับเรา
on and on
นี่คือ ชีวิตสินะ
ไม่รู้ดิ เราไม่ชอบว่ะ เราไม่อยาก
เราอยากออกไป เราอยากหนีไป เราเกลียดการมีชีวิต
เราไม่อยากมีชีวิต
.
หวังว่า สักวันนึง เราจะมีแรงขับในการฆ่าตัวตาย และ ทำได้สำเร็จ
หวังว่า สักวันนึง เราจะตายจากปัจจัยภายนอก แบบไม่ทรมาน
.
จริงๆ ก็ย้อนมาที่เรื่องเดิม
ประเด็นคือ มนุษย์บางคน เห็นมันเรียนแล้วมีความสุข
ทำงานแล้วมีความสุข
หาเงินแล้วมีความสุข
เราไม่อยากเรียน
แต่บางคน ทำงานแล้ว ค่อยมาเรียน ก็มีเยอะ
เราไม่ได้อยากทำงานอะไร
เราเป็นคนเหี้ยไง
ทำยังไง ถึงจะหาเงินแล้วมีความสุขวะ ยังไม่รู้

บ่นทุกวัน ซ้ำๆ ไม่มีอะไรใหม่
ทุกอย่างยังเหมือนเดิม บ่นทำไม ให้เวลาผ่านไป
ไม่มีเป้าหมาย

 
ดังนั้น ยังคงคิดว่า ชีวิตต้องมีความสุข
ถ้าไม่มีความสุข ชีวิตนี้ ไม่คู่ควรแก่การมีชีวิตอยู่
จะมีความทุกข์ไปเรื่อยๆ เพื่ออะไร

Comment

Comment:

Tweet