25.10.58 บ่น เข้าช่วงสอบ

posted on 25 Oct 2015 17:31 by luji directory Diary

//นำมาจาก facebook เช่นเคย

วันนี้เป็นวันแรก ของการอ่านหนังสือสอบ ตามแผนการ
เดิมๆ
รู้สึกไม่ดี เบื่อ เศร้า ไม่เห็นจะสนุกตรงไหน
เบื่อตั้งแต่ตื่นนอนละ ขี้เกียจตื่น ตื่นสายกว่าที่กำหนด
.
yep, I suck at life


ซ้ำ
ไม่รู้ว่า ความเบื่อในการเรียนนั้น เริ่มเกิดขึ้นตอนไหน
(

ไม่ได้ "รู้สึก" ว่า ฉันต้องทำให้ได้นะ
ชิบหายแล้ว จะสอบอยู่แล้ว ไฟลนว่ะ อ่านแม่ง อ่านๆๆๆ
.
รู้โดย "เหตุผล" ว่า เออ
ถ้าไม่ทำ ก็ไม่มีเงิน ก็อดข้าวตาย
ก็เลยต้องทำ ต้องอ่านหนังสือ ไปสอบให้ผ่าน
จะได้เอาปริญญาไปสมัครงาน บลาๆ ต่อไป
.
"รู้สึก" ว่า แม่ง ต้องอ่านอีกละ น่าเบื่อชิบหาย ไม่สนุกเลย
จะทำไปทำไมวะ
การศึกษานี่มันไร้สาระจริงๆ บลาๆ
)
แต่ปัจจุบันนี้ มันก็กลายเป็นส่วนหนึ่ง ของตัวเรา ไปแล้ว
.
เกิดเป็นมนุษย์นี่ยากจริงๆ
ต้องโดนบังคับให้ทำอะไรมากมายไปหมด
อิสรภาพนั้น เป็นคำที่อุดมคติ เป็นอันดับต้นๆของ คำที่มีอยู่
.
การที่ระบบการศึกษา ไม่ได้ best นั้น เป็นสิ่งที่ต้องยอมรับ
สังเกตจากกระแสเรื่องอื่นๆ ในช่วงนี้ ของประเทศ
ทุกๆเรื่องของประเทศ ก็น่าจะอยู่ระดับเดียวกันหมด
คงไม่มีอะไรดีกว่าเรื่องอื่นๆ หลุดออกมาหรอก
.
ทุกอย่างนั้น ต้องยอมรับ และ ทำตามไปเรื่อยๆ เท่านั้น
ไร้ซึ่งอำนาจใดๆ
.
การที่เราไปสอบทุกวันนี้ เราไม่แน่ใจว่าเราสอบอะไรกันแน่
เราเป็นคนที่ตอนเรียน ก็รู้เรื่องนะ ทำได้หมดเลย
แล้วราม ออกสอบ ก็ตามที่เรียนนั่นแหละ
แสดงว่า เราต้องสอบได้แน่นอน
สำหรับเรา การไปสอบ เหมือนกับการทดสอบความจำมากกว่า
เราค่อนข้างแน่ใจว่า เราทำข้อสอบได้
แต่เราไม่แน่ใจว่า เราจะจำได้
การอ่านหนังสือไปสอบ ก็เป็นเหมือนกับ การทำให้จำได้
เพราะเราเข้าใจทุกอย่าง ตั้งแต่ตอนเรียนอยู่แล้ว
.
สำหรับเรา การสอบ จึงเป็นอะไรที่โคตรน่าเบื่อ
.
จริงๆ มันมีอีกกรณีนึง แต่ไม่ได้เกี่ยวกับความน่าเบื่อ
บางที เราจะทำข้อสอบไม่ทัน ก็เลยได้คะแนนน้อย
ตอนเรียน เราก็ทำได้นั่นแหละ
แต่ตอนสอบแล้วทำไม่ทัน เพราะ เราเป็นคนเฉื่อย (มั้ง)
.
บลาๆๆ พิมพ์เวิ่นเกินไปละ
.
bless yourself


เขียนเพิ่ม
จริงๆ เราไม่ใช่ ไม่แน่ใจว่า เราจะจำได้
แต่ แน่นอนเลย ที่เราจำไม่ได้

ก็เลยต้อง ท่องจำ ไปสอบ
พอสอบปุ๊บ ก็จะลืมอีก
+
ที่เขียนมานี่ เราไม่ได้คิดเองเออเองนะ มันมี proof แล้ว
ที่ผ่านมา
เราแบบ บางทีแม่ง ขี้เกียจอ่านแล้วว่ะ + อ่านไม่ทันด้วย
เราก็เลยอ่านหนังสือไปสอบแค่ 75%
แล้วเกรดออกมา แม่ง ก็ได้ 75% จริงๆ
แสดงว่า เราทำได้เกือบ 100% ที่ท่องจำไป
แสดงว่า เราจำอะไรที่เรียนไม่ได้เลย
จำได้แค่เฉพาะ ที่อ่านล่าสุด ก่อนไปสอบ เท่านั้น
.
ชีวิต ในการศึกษาไทย ก็คงจะแค่นี้
ไม่สนุกสนาน


.
อิจฉา คนที่ อ่านหนังสือสอบ แล้วสนุกจัง
มันก็ต้องมีคนสนุกบ้างสิ ใช่ปะ

ถ้าทุกคนไม่สนุกเวลาอ่านหนังสือสอบ
แล้วทำไม มนุษย์ ถึงบังคับให้ทุกคน อ่านหนังสือสอบ
ก็เลิกสิ ไม่ต้องสอบแล้ว
หรือว่า
จริงๆแล้ว ไม่มีคนที่สนุก เวลาอ่านหนังสือสอบ
แต่การอ่านหนังสือสอบ เป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้
มนุษย์ทุกคน ต้องทุกข์ทรมาน จากการอ่านหนังสือสอบ
การเป็นมนุษย์นั้น ต้องทุกข์ทรมาน
บลาๆๆๆๆ


มนุษย์คนอื่นๆ ก็จะไม่เข้าใจเรา
หลายคน ไม่เข้าใจเราว่า ทำไมต้องสนุก
เขาบอกเราว่า มันเป็นหน้าที่รึเปล่า ก็เลยต้องทำ

.
เราขี้เกียจพูดในรายละเอียด กับคนเหล่านี้
บางที เขาอาจจะรู้สึกดี โดยไม่รู้ตัวก็ได้
(มีแรงขับ ในการทำงาน อยากทำ แต่ไม่ได้สนุก)
.
เราไม่เข้าใจว่า หน้าที่ คืออะไร
ถ้าเกิดมาแล้ว ทำตามหน้าที่ได้อย่างดี
แต่เก็บความเจ็บปวดเอาไว้อยู่คนเดียว
แบบนั้นคือ ชีวิตที่มีความหมาย จริงๆหรือ
นั่นคือสิ่งที่ สังคม อยากให้เป็นจริงๆสินะ
สังคม ไม่ได้ต้องการให้เรามีความสุข
สังคม แค่ต้องการให้เรา ไม่ทำให้สังคมเดือดร้อน
มนุษย์ นี่มันเห็นแก่ตัวจริงๆ
.
คนเราเกิดมาพร้อมหน้าที่ ตั้งแต่วินาทีแรก
ทำตาม แล้วก็ตาย
แค่นั้นจริงๆหรือ
ถ้ารู้แบบนี้ คงไม่เกิดมาหรอก ฮะๆ
.
สำหรับเรา การเป็นคนดี ต้องมีความสุขด้วย
ถึงจะมีความหมาย
.
สำหรับเรา ที่ไม่มีเป้าหมายแล้ว
ความสนุก เป็นสิ่งสำคัญมาก
มีความสุข แต่ไม่มีเป้าหมาย ก็พอโอเค
ดีกว่า
มีความทุกข์ แต่ไม่มีเป้าหมาย
อย่างชัดเจน
(เป้าหมาย เป็นสิ่งที่ไม่สามารถหาได้ อย่าง ค่อนข้างแน่นอน)
.
บางที เขาเหล่านั้น อาจจะโดนสังคม ล้างสมองมาแล้วก็ได้
เราเป็นคนอินดี้ จึงมองเห็นในสิ่งเหล่านี้
แต่สังคม ก็คงจะมองว่า เรา suck at life นั่นเอง

Comment

Comment:

Tweet